Bij de keuze van zijn houding kan, we alleen maar vertrouwen op bestaande in de omringende cultuur voorbeelden en monsters. En hoe dichter we kijken naar het palet van deze voorbeelden de ruimere en meer divers is. We zien mensen niet denken over geld, maar in slagen om het oplossen van hun dagelijkse problemen te wijten aan het feit dat hun diepe passie voor zijn bedrijf op de lange termijn wordt geschat en betaald door anderen. We zien de andere, alle leven en alle gedachten die leek alleen te focussen op hoe ze hun laatste roebel tientallen dringende problemen zijn, besparen op wat kan en zet opzij uitrekken terwijl een stuiver voor een regenachtige dag. Deze versie van de "psychologie van de armoede" niet verdwijnt, zelfs wanneer de handen krijgen grote en zeer grote geld. Er zijn mensen die er trots op het feit dat het geld dat ze niet lang blijven doen, en ze zijn in staat om een hoeveelheid tijd verspelen, dan zich oprecht af waar dit alles is gegaan en hoe snel het afgelopen. Er zijn mensen voor wie, volgens F. Taylor, "iedere cent lijkt de grootte van een wagenwiel" patronen wanhopig hebzucht en gierigheid, zoals de beruchte Oom Dagobert. Voor sommigen is het geld - het voorwerp van trots voor sommige mensen - een symbool van bezit, iets om trots op hoe we kunnen trots zijn bezit zijn van een mooie vrouw, voor iedereen - de zonde en vuiligheid, voor iemand - een constante bron van angst en afgunst. Catch? Zij zelf zijn niet veranderd ... Andere alleen relevant voor hen ... Om nog duidelijker geworden, hier is een ander voorbeeld. Nou, laten we zeggen, een fles wodka ... Stel je voor, op de tafel een fles wodka ... Wat doet u persoonlijk, voor zichzelf, denken over dit? Iemand pijnlijke grimas, herinnerend aan de feestdagen, iemands ogen glanzen, iemand die gewoon schouderophalend zijn schouders op: "Wel de moeite waard staat zelf, maar wat een grap? Hier en in de grap. Voor.