Einde Sit tibi terra levis (Latijn) - laat het u gemakkelijk de aarde Het enige wat gegarandeerd dat iedere persoon, net als het feit dat zijn leven vroeg of laat zal eindigen. Aura energie Shell zal verdwijnen, waardoor een zwak lichaam. Ik toevallig zijn begrafenis bij te wonen in de eerste dagen van zijn werk in de fabriek. Ironisch genoeg, op die dag in september een plaats waar een opheffing van de foto die ik heb, in een luxe gepolijste houten kist lag het lichaam, omgeven door kransen van bloemen met de standaard "officiële graffiti" van het management gebied, en bedrijven. Lebezyaschim sombere stem van de vakbond commissievoorzitter van de vennootschap te lezen een lange toespraak over alle verdiensten van de overledene en fasen van de carrière groei. Onder de aanwezigen naast hem was een bewaker van de Arbeid, die leed aan seniliteit en alcoholisme. Permanent dicht bij de kolom, full-time brandweer probeerde zijn gezicht empathie squeeze is zo vreemd voor hem. Nauw op het evenement was het niet. Ze gingen naar een notaris te delen een belangrijke pand verlaten na de dood zazhimistogo en stelende verwanten. Aleksej Petrovitsj was een briljant manipulator. Hij wist wie moet drinken en iemand te behagen, dat zou bewegen op de carrièreladder. Time "zichtbaar" respect en "ondoorzichtige" games, die goed waren voor de periode van zijn carrière bij uitstek geschikt voor haar eigen voorraad karakter. Met ondergeschikten Alexei Petrovitsj was onbeleefd en verfijnde wreedheid. Veel van zijn ondergeschikten was gegaan naar een andere wereld veel eerder dan hij. Voelen de angst van slachtofferschap hij als een boa constrictor gehypnotiseerd konijn haar. Niet verrassend, mensen begonnen te vermijden contact met hem. Om te voldoen aan hun sadistische behoeften, koos hij altijd de meest onschuldige en weerloze mensen. Hij hield vooral van mensen om plezier te maken in alle opzichten zijn achtergesteld en afhankelijk. Echter, in de Sovjet-tijd alle alleen geïnteresseerd in het plan, zodat de brutaliteit van de oversten bedrijfsleider keek "blind" en zelfs plaatste hem als voorbeeld. De nieuwe leiding van de onderneming heeft verlaten dan ondergeschikten vrijheid om te kiezen het besluit om de ceremonie te bezoeken. Omdat slechts een paar kwamen verplichte ambtenaren, zonder wie het evenement niet mogelijk was. Een lijn van lege bussen op weg naar haar nutteloosheid van de vloot. En alleen de lijkwagen, waarin het lichaam lag kransen en langzaam reed naar de begraafplaats. Een van de metgezellen van zijn laatste reis was slechts een bewaker en een lokale vakbond bazen, die niet kon missen de kans om de situatie record na het evenement om sterke drank te drinken. Aangekomen op de begraafplaats, vier bedienden ruw wierp de kist in de pre-gegraven graf, waarbij het op een hoek, omdat de omvang van het graf niet samenvalt met de grootte van de kist. Niet dwars op de lange ceremonie, bij een verwachte overvloedige plengoffer, doodgravers snel gooide het gat met verse grond en stak een kruis met een bord waarop was gevoegd foto is nog jong, net een arbeidsbemiddeling Alexei Petrovitsj. In de afgelopen paar jaar, donker kruis, foto verbleekt in de zon, was het graf begroeid met gras. Slechts een keer, zag ik als de teerhartig oude dame op het gedenkteken week brak door het onkruid, legde op het graf van een servet. Dan gelegd op een paar chocolaatjes, koekjes en een glas wodka. Misschien herinnerde ze zich het precies zoals het was vele jaren geleden.