Naamloze vennootschap huurde een vastgoed ondernemer. In dit geval is de verhuurder en de huurder een overeenkomst getekend om het pand verhuren. De organisatie daadwerkelijk heeft het schot uit de verhuur onroerend goed. Toen het tijd was om te betalen voor het verhuurde onroerend goed, de organisatie begon te weigeren te betalen aan de ruimte verhuren. Verhuurder moest naar arbitrage met een vordering tot inning van achterstallige betalingen van huur en rente. In het Hof van Arbitrage maatschappij heeft het standpunt dat de lease-overeenkomst niet is gesloten, omdat de partijen de lease-overeenkomst bevat geen informatie die zou bepalen wat specifieke eigenschap is onderworpen aan de overeenkomst ondertekend. Dan tijdens het proces de eiser tot de rechter beslist over de beschuldigingen tegen de voorschriften vermeld op veranderende eisen, en vroeg om een beslissing over de terugvordering van de organisatie niet verhuren maken, maar het bedrag van de ongerechtvaardigde verrijking, de organisatie gevormd door het vrije gebruik van de faciliteiten, zei dat de noodzaak voor de verplichte terugbetaling van schulden. Gerecht van eerste aanleg verklaard vereisten is voldaan in verband met het feit dat het feit dat het gebruik van onroerend goed bedrijf niet wordt betwist. Dit besluit werd redelijk geacht op het eerste gerecht, en na het hof van beroep en de Hoge Arbitragehof van Rusland. Het bovenstaande standpunt is niet alleen geschikt voor overeenkomsten waarbij er geen voorwaarden die in staat zou stellen het beton te bepalen welke gebieden zijn het voorwerp van de huurovereenkomst, maar ook aan contracten niet geregistreerd haar leden op de wijze zoals voorgeschreven door de wet, als onder paragraaf 2 van artikel 651 CC RF huur van het gebouw, gebouwen of faciliteiten, gesloten voor een periode van niet minder dan een jaar moeten worden geregistreerd en wordt gesloten sinds de tenuitvoerlegging van dergelijke. De verplichting van de maatschappij tot betaling van de bouwheer ongerechtvaardigde verrijking voortvloeit uit hoofde van artikel 1102 van het Burgerlijk Wetboek, wanneer de organisatie nam de verkeerde kamer en maakt betalingen uit hoofde van het contract. Het bedrag van de ongerechtvaardigde verrijking in dit geval onder de bestaande rechtshandhaving praktijk is berekend op basis van de gemiddelde omvang van de betaalde huur voor soortgelijke transacties. Zo is de aflossing van een schuld voor het niet een lease-overeenkomst gesloten van de ruimten wordt verricht niet door een beroep te huur terug te vorderen, maar door de verklaringen van vorderingen tot herstel van de ongerechtvaardigde verrijking in verband met het gebruik van andermans eigendom.